Flaga Rumunii Flaga Polski

2013-02-20 "Limba polonă" czy "limba poloneză"?

Które z określeń jest poprawne? Wątpliwości pojawiły się w chwili, kiedy natknęłam się w internecie na rumuński blog poświęcony Polsce. Ilekroć pojawiał się wpis dotyczący języka polskiego autor tekstów pisał: „limba poloneză”, a nie „limba polonă” (język polski). Od zawsze wiedziałam, że należy mówić i pisać właśnie „limba polonă”.
 Czyżby błąd popełniła osoba, dla której język rumuński jest językiem ojczystym (po rumuńsku matczynym „limba maternă”), a może ja coś przeoczyłam, wszak język to żywa materia, która wciąż ewoluuje ?
   
    Zastanowiłam się, podpytałam znajomych Rumunów, zadałam pytanie mojej przyjaciółce, Rumunce, która jest filologiem, literaturoznawcą i kulturoznawcą.

Znajomi Rumuni nie posiadający wykształcenia filologicznego odpowiedzieli, że mówi się i tak i tak, zatem, według nich, oba warianty są poprawne. Taka odpowiedź mnie nie usatysfakcjonowała.

Moja przyjaciółka rozwiała moje wątpliwości. Swoje stanowisko w tej sprawie uzasadniła, podając następujące przykłady:
·    język niemiecki to „limba germană”, a nie  „germanească”;
·    język angielski to „limba engleză, a nie „englezească”;
·    język czeski to „limba cehă, a nie „cehească”;
·    język węgierski to „limba maghiară, a nie  „maghiareză”.

Okazuje się, że wielu Rumunów ma problem ze słowami, które mogą funkcjonować jako rzeczowniki i przymiotniki, a mianowicie: „polon, polonez, polonă i poloneză”

Instytut Polski w Bukareszcie na swojej stronie internetowej poświecił temu wątkowi krótki wpis, podając przykłady, które pozwolę sobie w tym miejscu przytoczyć, ponieważ w sposób jasny wyjaśniają całą sprawę.

Polonez i poloneză:

·    w formie rzeczownika
Polonez este locuitorul Poloniei. – Polak to mieszkaniec Polski.
Poloneză este locuitoarea Poloniei. – Polka to mieszkanka Polski.
Poloneză este un dans de societate din a două jumătate a secolului al XVI-lea. – Polonez to taniec pochodzenia ludowego z drugiej połowy XVI wieku.

·    w formie przymiotnika
covrig polonez –  obwarzanek/ precel polski;
cârnat polonez – kiełbasa polska;
bucătăria poloneză – kuchnia polska;
statul polonez – państwo polskie;
cultura poloneza – kultura polska;
instalatorul polonez – polski hydraulik.

Przypadki, w których bezwzględnie używa się form polon i polonă:

Vorbim în limba polonă. – Mówimy po polsku
Statul polonez se numeşte oficial Republica Polonă. – Oficjalna nazwa państwa polskiego brzmi Rzeczpospolita Polska.
Uniunea polono-lituaniană. – Unia polsko-litewska.
Cronica polonă. – Kronika polska.

Powyższe przemyśłenia potwierdzają powszechną prawdę, iż uczymy się całe życie bez względu na to, czy to nasz język ojczysty/matczyny czy też obcy, który pragniemy „przysposobić”.

Zaufali nam